Blogger Widgets
  • Εργατικά
  • Μισθοί
  • Ασφάλιση
  • Υγιεινή-Ασφάλεια
  • Νομοθεσία
  • Νομολογία
  • Δημόσιο
  • Ανεργία
  • Φορολογικά
  • Οικονομία
  • Προγράμματα
  • 23 Ιαν 2017

    Δικαίωμα καταβολής δώρων, επιδομάτων σε σπουδαστές/μαθητές Σχολών Τουριστικής Εκπαίδευσης, στην πρακτική άσκηση


    Από το συνδυασμό των διατάξεων 648,649,651,653 του Αστικού Κώδικα και 6 Α.Ν. 765/43, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 38 του Εισαγ. Νόμου Α. Κ., προκύπτει ότι: σύμβαση μισθώσεως παροχής εξαρτημένης εργασίας επί της οποίας και μόνο εφαρμόζονται οι διατάξεις της Εργατικής νομοθεσίας υπάρχει, όταν κατά τους όρους της σχετικής συμφωνίας μεταξύ των συμβαλλομένων μερών (εργοδότης-μισθωτός), υποχρεούται ο μισθωτός να παρέχει την εργασία του αυτοπροσώπως στον εργοδότη για ορισμένο ή αόριστο χρόνο έναντι καταβολής μισθού, ανεξαρτήτως του τρόπου καθορισμού-προσδιορισμού και καταβολής αυτού, χωρίς περαιτέρω ευθύνη αυτού (μισθωτού) για την επίτευξη ορισμένου δι’ αυτής αποτελέσματος, υποκείμενος κατά την εκτέλεσή της σε νομική και προσωπική εξάρτηση έναντι του εργοδότη, η οποία εκδηλώνεται με το δικαίωμα του τελευταίου να καθορίζει τον τόπο, το χρόνο, τον τρόπο και την έκταση της παροχής της, μέσα στα νόμιμα ή συμβατικά πλαίσια, κατά τρόπο δεσμευτικό για τον μισθωτό, δίνοντας σ’ αυτόν τις αναγκαίες για τον σκοπό αυτό εντολές και οδηγίες τις οποίες είναι υποχρεωμένος να ακολουθεί και εκτελεί, ως και με το δικαίωμα να ασκεί εποπτεία και έλεγχο για τη διαπίστωση συμμορφώσεως του μισθωτού προς αυτές και της επιμέρους εν γένει εκτέλεσης της εργασίας που του ανατέθηκε.
    Κύριος λοιπόν σκοπός της συμβάσεως εξηρτημένης εργασίας είναι η παροχή εργασίας και σ’ αυτή καθ’ αυτή αποβλέπουν οι συμβαλλόμενοι ( ΟΛ.Α.Π 19/87 –Α.Π. 278/89 –Α.Π. 602/88 – 333/88 –122/87 740/84 – 1396/82 827/82-882/82 –646/82 –460/86 –1858/88 –526/71-74/79-329-90 –1365/90 –706/90 – 1822/90 –1984/90 –1871/88 -355/90 –1898/87 –767/87-473/94 κ.λ.π.).

    Η σύμβαση μαθητείας εμφανίζεται συνήθως με τη μορφή συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας μαθητευομένου, κατά την οποία ο εργοδότης που έχει ανάγκη για εργασία νεαρών συνήθως εργαζομένων προσλαμβάνει ορισμένο αριθμό μαθητευομένων, οι οποίοι προσφέρουν σε αυτόν παραγωγική εργασία, έστω και ποιοτικώς και ποσοτικώς κατωτέρα, ενώ παράλληλα επιδιώκουν την απόκτηση γνώσεων ή ικανοτήτων σε ορισμένη ειδικότητα ή επάγγελμα. Στην περίπτωση αυτή ως κύριο αντικείμενο της συμβάσεως εμφανίζεται η παροχή εργασίας εκ μέρους του μαθητευόμενου έναντι αμοιβής, δηλ. η μίσθωση των υπηρεσιών του, ως παρεπόμενος δε μόνον σκοπός αυτής, η παρά του τελευταίου εκμάθηση τέχνης κ.λ.π., μη αποτελούσα αντικείμενο ιδιαίτερης συμφωνίας ή υποχρεώσεως του εργοδότη αλλά επερχόμενη ως αυτόματη συνέπεια της εφαρμογής της συμβάσεως και εντός των πλαισίων της συνήθους λειτουργίας της. Έτσι, στη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας μαθητευομένου, εφαρμόζονται τόσο οι ειδικές όσο και οι γενικές διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας ( Α.Π. 1592/09, Α.Π. 2052/90).

    Στην πράξη σήμερα, υπό τις ισχύουσες διατάξεις και πρακτικές, επικρατεί αυτός o τύπος σύμβασης μαθητείας, κατά τον οποίο η εκμάθηση της τέχνης ή του επαγγέλματος δεν αποτελεί αντικείμενο ιδιαίτερης υποχρέωσης του εργοδότη, αλλά επέρχεται αυτομάτως κατά την παροχή της εργασίας και τη λειτουργία της σύμβασης (Γ.Λεβέντη-Κ.Δ.Παπαδημητρίου,2011 : Ατ. Εργ. Δίκαιο,σ.176). Εξάλλου, όταν κάποιος εκπαιδεύεται σε εκμετάλλευση και ταυτόχρονα παρέχει σε αυτήν εξαρτημένη εργασία υπό συνθήκες αντικειμενικά απρόσφορες για τη λειτουργία συμβάσεως μαθητείας, η δημιουργούμενη μεταξύ αυτού και του φορέως της εκμετάλλευσης έννομης σχέση αποτελεί σχέση εργασίας, έστω και αν χαρακτηρίζεται από τους συμβαλλομένους ως σύμβαση μαθητείας ( Βλ. Χ.Γκούτο, ΔΕΝ 1993, Εφ. Θεσ/κης 3134/1987).

    Σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 6 & 10 της με αριθ.16802/667/2010 κοινής απόφασης των Υπουργών Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης, Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Πολιτισμού και Τουρισμού «Όροι και προϋποθέσεις πρακτικής άσκησης ημεδαπών και αλλοδαπών σπουδαστών/ μαθητών Σχολών Τουριστικής Εκπαίδευσης και φοιτητών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης»(ΦΕΚ 1345/Β)1, «1. Οι ημεδαποί και αλλοδαποί μαθητές και σπουδαστές σχολών επαγγελματικής εκπαίδευσης τουριστικού τομέα καθώς και οι φοιτητές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης δύνανται να πραγματοποιούν πρακτική άσκηση, όπου αυτή προβλέπεται, στις παρακάτω επιχειρήσεις:

    Ι. Κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα κατηγορίας 5* αστέρων (50 κλινών και άνω), 4* αστέρων (60 κλινών και άνω) και 3* αστέρων (110 κλινών και άνω), τα οποία πληρούν τις προϋποθέσεις άρτιας λειτουργίας όλων των τμημάτων μιας σωστά οργανωμένης μονάδας και να λειτουργούν τα τμήματα της αντίστοιχης ειδικότητας.,
    ΙΙ. Εγκαταστάσεις ειδικής τουριστικής υποδομής, οι οποίες διαθέτουν επισιτιστικά τμήματα εφοδιασμένα με τις προβλεπόμενες από το νόμο άδειες λειτουργίας.
    ΙΙΙ. Τουριστικά Γραφεία (Εσωτερικού ή Γενικού Τουρισμού) για τους ασκούμενους συναφών ειδικοτήτων, στα οποία ο αριθμός απασχολούμενων είναι τρία (3) άτομα και άνω ( όπως προκύπτει από την κατάσταση εργασίας επικυρωμένη από την Επιθεώρηση Εργασίας).
    ΙV. Εργαστήρια Ζαχαροπλαστικής, στα οποία τοποθετούνται οι ασκούμενοι πρέπει να είναι πλήρως οργανωμένα από πλευράς εγκαταστάσεων και αν απασχολούν στην ειδικότητα πέντε (5) άτομα κατ’ ελάχιστο (όπως προκύπτει από την κατάσταση εργασίας επικυρωμένη από την Επιθεώρηση Εργασίας)

    Οι ανωτέρω επιχειρήσεις προκειμένου να ενταχθούν σε προγράμματα πρακτικής άσκησης ημεδαπών-αλλοδαπών σπουδαστών/μαθητών Σχολών Τουριστικών Επαγγελμάτων και φοιτητών, συνάπτουν συμβάσεις με τις Σχολές αυτές. Οι συμβάσεις συνοδεύονται από παραστατικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η συμβαλλόμενη Σχολή είναι Τουριστικών Επαγγελμάτων, τηρούνται στο αρχείο της επιχείρησης και επιδεικνύονται σε οποιαδήποτε ζήτηση των Εποπτών Πρακτικής και Επιθεωρητών Εργασίας. Η σύμβαση μεταξύ της επιχείρησης και Σχολής για πρακτική άσκηση αλλοδαπών σπουδαστών-μαθητών – φοιτητών πρέπει να είναι επίσημα μεταφρασμένη στην Ελληνική Γλώσσα από αρμόδιο φορέα. Επίσης, καθορίζεται ρητά η υποχρέωση των εργοδοτών να εγγράφουν τους ασκούμενους μαθητές/σπουδαστές/φοιτητές στον πίνακα προσωπικού τους.

    Ωστόσο, σημειώνεται ότι στην πρακτική άσκηση κύριος σκοπός των συμβαλλόμενων είναι η εκπαίδευση, η απόκτηση των κατάλληλων εμπειρικών γνώσεων, η τεχνική και επαγγελματική επιμόρφωση του εκπαιδευόμενου σε πρακτικό επίπεδο στον εργασιακό χώρο ανάλογα με το αντικείμενο των σπουδών του, που συνήθως αποτελεί και απαραίτητη προϋπόθεση για την ολοκλήρωση του κύκλου σπουδών του μαθητή - σπουδαστή - φοιτητή, και όχι η παροχή εργασίας έναντι αμοιβής (ΔΕΝ 1695/σσ 958-960). Άλλωστε, σύμφωνα με το άρθρο 4 της ως άνω απόφασης ο ασκούμενος σπουδαστής/μαθητής/φοιτητής δεν καταλαμβάνει θέση εργασίας και πραγματοποιεί την πρακτική άσκηση με την εποπτεία εργαζομένου ειδικότητας αντίστοιχης με το αντικείμενο κατάρτισής του.
    Από τα παραπάνω καθίσταται σαφές, η πρακτική άσκηση δεν αποτελεί εξαρτημένη εργασία επομένως δεν υφίσταται υποχρέωση για καταβολή επιδομάτων εορτών ή άλλης φύσεως επιδομάτων ή παροχών.
    Έγγρ. Υπ. Εργασίας 39214/751/12 -10-2016

    Μανώλης Αμαργιωτάκης
    Οικονομολόγος
    Σύμβουλος Εργασιακών Σχέσεων

    Δεν υπάρχουν σχόλια :

    Κι άλλα θέματα από την κατηγορία....

    Κι άλλα θέματα από την κατηγορία....

    Κι άλλα θέματα από την κατηγορία....

    Κι άλλα θέματα από την κατηγορία....

    Κι άλλα θέματα από την κατηγορία....

    Κι άλλα θέματα από την κατηγορία....

    Κι άλλα θέματα από την κατηγορία....

    Κι άλλα θέματα από την κατηγορία....

    Κι άλλα θέματα από την κατηγορία....